Neoparin jak stosować
W razie przypadkowego wstrzyknięcia lub połknięcia leku Neoparin przez dziecko, należy niezwłocznie zgłosić się do szpitalnego oddziału ratunkowego. Pominięcie zastosowania leku Neoparin W przypadku pominięcia dawki leku należy przyjąć ją możliwie jak najszybciej. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Prowadzenie dzienniczka pomaga w upewnieniu się, czy nie pominięto dawki leku. Przerwanie stosowania leku Neoparin W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. Ważne jest, aby kontynuować wykonywanie wstrzyknięć leku Neoparin do czasu aż lekarz zaleci ich przerwanie.
W przypadku przerwania leczenia może utworzyć się zakrzep krwi, który może być bardzo niebezpieczny. Możliwe działania niepożądane Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Podobnie jak stosować podobne leki stosowane w celu zmniejszenia krzepliwości krwilek Neoparin może powodować krwawienia, które potencjalnie mogą stanowić zagrożenie dla życia.
W niektórych przypadkach krwawienie może nie być od razu widoczne. W razie wystąpienia jakiegokolwiek krwawienia, które nie ustępuje samoistnie, a także w przypadku pojawienia się oznak nadmiernego krwawienia nasilone osłabienie, męczliwość, bladość, zawroty głowy, bóle głowy lub niewyjaśnione potynależy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.
Lekarz może zadecydować o poddaniu pacjenta dokładniejszej obserwacji bądź o zmianie leku. Należy przerwać stosowanie leku Neoparin i niezwłocznie skonsultować się z lekarzem lub jak w przypadku wystąpienia oznak ciężkiej reakcji alergicznej takich jak trudności z oddychaniem, obrzęk warg, jamy ustnej, gardła lub oczu.
W przypadku pojawienia się któregokolwiek z niżej wymienionych objawów należy przerwać stosowanie enoksaparyny i natychmiast zasięgnąć pomocy medycznej: - Czerwona, łuskowata, rozległa wysypka ze zgrubieniami pod skórą i pęcherzami, której towarzyszy gorączka. Objawy pojawiają się neoparin na początku leczenia ostra uogólniona osutka krostkowa.
Lekarz może zlecić badania krwi w celu oznaczenia liczby płytek krwi. Zestawienie możliwych działań niepożądanych: Bardzo często mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów - Krwawienie. Często mogą dotyczyć do 1 na 10 pacjentów - Większa niż zwykle skłonność do powstawania zasinień.
Może to być spowodowane obniżeniem liczby płytek krwi. Zmiany te są bardziej prawdopodobne w miejscach wykonywania wstrzyknięć leku Neoparin. Niezbyt często mogą dotyczyć do 1 na pacjentów - Nagły nasilony ból głowy. Może to być oznaka krwawienia do mózgu. Może to być oznaka krwawienia do żołądka.
Może to wskazywać na choroby wątroby. Rzadko mogą dotyczyć do 1 na pacjentów - Ciężka reakcja alergiczna. Objawy takiej reakcji mogą obejmować: wysypkę, trudności stosować połykaniu lub oddychaniu, obrzęk ust, twarzy, gardła lub języka. Jest to bardziej prawdopodobne u osób z chorobami nerek lub z cukrzycą.
Lekarz może to sprawdzić, wykonując badanie krwi. Zgłaszanie działań neoparin Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Jerozolimskie C Warszawa Tel. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
Jak przechowywać lek Neoparin Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Lek można również przechowywać w lodówce 2°C - 8°C jednak nie dłużej niż 1 miesiąc. Nie zamrażać. Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i ampułko- strzykawce po EXP.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego jak. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Neoparin skutki uboczne Forum
Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera Neoparin - Substancją czynną leku jest enoksaparyna sodowa Neoparin, j. Neoparin, j. Neoparin, 10 j. Jak wygląda lek Neoparin i co zawiera opakowanie Ampułko-strzykawki z igłą, z nasadką zabezpieczającą przed ukłuciem się igłą po podaniu leku lub bez nasadki, umieszczone w blistrach, w tekturowym pudełku.
Podmiot odpowiedzialny SciencePharma spółka z ograniczoną odpowiedzialnością ul. Walewska 8 lok.
Wybierz opakowanie. Zarezerwuj lek. Dane o lekach i suplementach diety dostarcza. Podziel się. U pacjentów z grupy wysokiego ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej zalecana dawka enoksaparyny sodowej wynosi j. Jeśli istnieje potrzeba rozpoczęcia profilaktyki z zastosowaniem enoksaparyny sodowej wcześniej niż 12 h przed zabiegiem chirurgicznym np.
W przypadku pacjentów, którzy przeszli duży zabieg chirurgii ortopedycznej, zaleca się zastosowanie przedłużonej stosować żylnej choroby zakrzepowo- zatorowej ŻChZZ trwającej do 5 tyg. Jak przypadku pacjentów z grupy wysokiego ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej ŻChZZu których wykonano zabieg chirurgiczny w obrębie jamy brzusznej lub miednicy z powodu choroby nowotworowej, zaleca się przedłużoną profilaktykę ŻChZZ przez 4 tyg.
Leczenie z zastosowaniem enoksaparyny sodowej przepisuje się na co najmniej dni, niezależnie od stanu pacjenta np. Nie określono korzyści ze stosowania leczenia przez czas dłuższy niż 14 dni. U pacjentów bez powikłań, z niskim ryzykiem nawrotu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej należy stosować schemat dawkowania j.
U wszystkich innych pacjentów, np. Lekarz powinien wybrać schemat w oparciu o indywidualną ocenę, w tym ocenę ryzyka zakrzepowo-zatorowego i ryzyka krwawienia. Leczenie enoksaparyną sodową przepisuje się średnio na okres 10 dni. Leczenie doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi należy rozpocząć, gdy jest to właściwe informacje poniżej.
Zalecana dawka wynosi j. U pacjentów z wysokim ryzykiem krwawienia dawkę należy zmniejszyć do 50 j. Podczas hemodializy enoksaparynę sodową należy podać do linii tętniczej krążenia pozaustrojowego na początku sesji dializy. Efekt takiej dawki jest zazwyczaj wystarczający na 4-h sesję; jednak w przypadku zaobserwowania pierścieni fibrynowych, np.
Stosować ma dostępnych danych na temat pacjentów stosujących enoksaparynę sodową w profilaktyce lub leczeniu poddawanych sesjom hemodializy. Ostry zespół wieńcowy: leczenie niestabilnej dławicy piersiowej i zawału mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST oraz leczenie świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka Stosować.
W leczeniu niestabilnej dławicy piersiowej oraz zawału mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST zalecana dawka enoksaparyny sodowej wynosi j. Leczenie należy kontynuować przez co najmniej 2 dni, a następnie do czasu ustabilizowania się stanu klinicznego pacjenta. Zwykle leczenie trwa od 2 do 8 dni.
W leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST zalecana dawka enoksaparyny sodowej to j. Jednocześnie należy wdrożyć odpowiednie leczenie przeciwpłytkowe, takie jak podawany doustnie kwas acetylosalicylowy w dawce mg raz na dobęo ile nie występują przeciwwskazania do takiego leczenia. Zalecany czas trwania leczenia wynosi 8 dni lub do czasu wypisu ze szpitala, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.
Podczas jednoczesnego stosowania z leczeniem trombolitycznym o swoistym neoparin na fibrynę lub bez swoistego działania na fibrynęenoksaparynę sodową należy podać w okresie od 15 min przed do 30 min po rozpoczęciu leczenia fibrynolitycznego. W przypadku pacjentów poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej, jeśli ostatnią dawkę enoksaparyny sodowej podano podskórnie mniej niż 8 h przed wypełnieniem balonu, wówczas nie jest konieczne podawanie dodatkowych dawek.
Neoparin ostatnią dawkę podskórną podano więcej niż 8 h przed wypełnieniem balonu, wówczas należy podać enoksaparynę sodową w szybkim wstrzyknięciu dożylnym bolus w dawce 30 j. Zmiana leczenia enoksaparyną sodową na antagonistów witaminy K VKA : należy zintensyfikować kontrolę kliniczną i badania laboratoryjne czas protrombinowy wyrażony jako INR w celu monitorowania działania VKA; ponieważ występuje pewien odstęp czasu, zanim VKA osiągnie Cmax, leczenie enoksaparyną sodową należy kontynuować w stałej dawce tak długo, jak będzie to konieczne, w celu utrzymania wartości INR w zalecanym zakresie terapeutycznym dla danego wskazania w dwóch kolejnych testach; w przypadku pacjentów, którzy aktualnie przyjmują VKA, należy odstawić VKA i podać pierwszą dawkę enoksaparyny sodowej, gdy poziom INR zmniejszy się poniżej zakresu terapeutycznego.
Zmiana leczenia enoksaparyną sodową na bezpośrednie doustne leki przeciwzakrzepowe DOAC : w przypadku pacjentów aktualnie otrzymujących enoksaparynę sodową należy odstawić enoksaparynę sodową i rozpocząć podawanie DOAC 0 do 2 h przed zaplanowaną godziną podania następnej dawki enoksaparyny sodowej, zgodnie z ChPL DOAC; w przypadku pacjentów, którzy aktualnie neoparin DOAC, pierwszą dawkę enoksaparyny sodowej należy podać w zaplanowanym czasie przyjęcia następnej dawki DOAC.
Podanie w przypadku znieczulenia podpajęczynówkowego, zewnątrzoponowego lub nakłucia lędźwiowego. Jeżeli lekarz zdecyduje o podaniu leczenia przeciwzakrzepowego w przypadku jak zewnątrzoponowego lub podpajęczynówkowego bądź nakłucia lędźwiowego, zalecane jest uważne monitorowanie neurologiczne ze względu na ryzyko powstawania krwiaków okołordzeniowych.
W tych punktach czasowych nadal wykrywa się poziom aktywności anty-Xa, a zalecane opóźnienia nie gwarantują uniknięcia powstania krwiaka okołordzeniowego; jak należy też rozważyć niestosowanie enoksaparyny sodowej przez co najmniej 4 h po wykonaniu nakłucia podpajęczynówkowego, zewnątrzoponowego lub po usunięciu cewnika; opóźnienie to powinno być oparte na ocenie stosunku korzyści do ryzyka z uwzględnieniem zarówno ryzyka zakrzepicy, jak i ryzyka krwawienia w związku z zabiegiem oraz występujących u pacjenta czynników ryzyka.
Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności enoksaparyny sodowej u dzieci i młodzieży. We wszystkich wskazaniach z wyjątkiem zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST nie jest konieczne zmniejszenie dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku, chyba że występują zaburzenia czynności nerek. W leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST u pacjentów w podeszłym wieku od 75 lat nie należy stosować początkowego szybkiego wstrzyknięcia dożylnego bolus.
Podawanie leku należy rozpocząć od dawki 75 j.
Neoparin skutki uboczne
Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby ograniczone dane. Zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej: j. Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej: j. Leczenie niestabilnej dławicy piersiowej i zawału mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST: j.
Leczenie świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST u pacjentów w wieku poniżej 75 lat : 1 x j. Alergie i nietolerancje Alergia na mleko Alergia pokarmowa Nietolerancja glutenu Nietolerancja laktozy. Choroby nerek Badanie kreatyniny Badanie ogólne moczu Kwas moczowy Mocznik - surowica. Choroby serca Cholesterol całkowity Homocysteina Lipidogram Troponina.
Pakiety profilaktyczne.
Kontakt dla firm Formularz kontaktowy Asystent pomocy - znajdź odpowiedź na swoje pytanie. Aplikacja e-Member. Zabiegi i operacje Ablacja podłoża arytmii Leczenie nietrzymania moczu preparatem Bulkamid Endometrioza - leczenie operacyjne Wycięcie pęcherzyka żółciowego Ginekologia stosować Vinci Otyłość - operacja zmniejszenia żołądka Przepuklina - operacje technikami małoinwazyjnymi Rak prostaty - operacje robotem da Vinci Żylaki kończyn dolnych - leczenie operacyjne Wszystkie zabiegi i operacje.
Kontakt i pomoc 24h Kontakt szpital Pomoc 24h. Usługi Implanty Leczenie kanałowe Leczenie zębów pod narkozą Periodontologia Protetyka Stomatologia estetyczna Medycyna estetyczna w stomatologii Fizjoterapia stomatologiczna Ortodoncja Stomatologia dziecięca — leczenie zębów u dzieci Stomatologia zachowawcza.
Aktualne promocje. Okulary progresywne. U pacjentów z dużym ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej np. Zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej u pacjentów unieruchomionych Zalecana dawka leku Neoparin to 40 mg podskórnie raz na dobę. Leczenie enoksaparyną trwa co najmniej 6 dni i powinno być kontynuowane do czasu pełnego uruchomienia pacjenta.
Nie należy stosować leku Neoparin dłużej niż 14 dni. Zwykle leczenie trwa przynajmniej 5 dni. Leczenie doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi należy rozpocząć, gdy jest to właściwe, a leczenie enoksaparyną należy kontynuować do chwili osiągnięcia skuteczności przeciwzakrzepowej.
U tych pacjentów enoksaparynę należy stosować przez co najmniej 2 dni i leczenie należy kontynuować do osiągnięcia jego celu. Zwykle leczenie trwa od 2 do 8 dni. Leczenie świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST Zalecana dawka enoksaparyny to 30 mg w pojedynczym szybkim wstrzyknięciu dożylnym iv.
Podczas jednoczesnego stosowania z leczeniem trombolitycznym o swoistym działaniu na fibrynę lub bez swoistego działania na fibrynę lek Neoparin należy podać w okresie od 15 minut przed do 30 minut po rozpoczęciu leczenia fibrynolitycznego. Wszyscy pacjenci powinni otrzymywać kwas acetylosalicylowy natychmiast po rozpoznaniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST tak długo, dopóki nie wystąpią przeciwwskazania kwas acetylosalicylowy podaje się w dawce od 75 mg do mg raz na dobę.
Leczenie enoksaparyną może trwać 8 dni lub może być prowadzone do momentu opuszczenia szpitala przez jak. Zalecenia dotyczące pacjentów poddawanych przezskórnej angioplastyce neoparin Jeżeli ostatnią dawkę leku Neoparin podano podskórnie mniej niż 8 godzin przed momentem wypełnienia balonika, nie jest konieczne podanie kolejnej dawki.
Jeśli zostaną znalezione pierścienie fibrynowe np.
Neoparin 80 mg/0,8 ml, roztwór do wstrzykiwań, 10 ampułko-strzykawek |
Pacjenci w podeszłym wieku W leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST u pacjentów neoparin podeszłym wieku powyżej 75 latnie należy stosować początkowego szybkiego stosować dożylnego. W odniesieniu do innych wskazań, zmniejszenie dawkowania nie jest konieczne u pacjentów w podeszłym wieku, z wyjątkiem pacjentów z zaburzeniami czynności nerek patrz punkt 2.
Stosowanie u dzieci i młodzieży Nie zaleca się stosowania leku Neoparin u dzieci i młodzieży, ponieważ nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności enoksaparyny w tej populacji. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Zaleca się dostosowanie dawkowania zgodnie z informacją podaną jak.
Zaleca się wprowadzenie następujących zmian podczas stosowania leczniczych dawek enoksaparyny:. Zaleca się wprowadzenie następujących zmian podczas stosowania profilaktycznych dawek enoksaparyny:. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Z powodu braku badań klinicznych należy zachować ostrożność podczas stosowania leku Neoparin u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
Masa ciała Zmniejszenie dawkowania nie jest konieczne u pacjentów o małej masie ciała. Zmiana dawkowania u pacjentów otyłych nie jest zalecana. Znieczulenie podpajęczynówkowe i lub znieczulenie zewnątrzoponowe U pacjentów poddawanych znieczuleniu podpajęczynówkowemu i lub zewnątrzoponowemu należy zachować szczególną ostrożność.
Neoparin to lek przeciwzakrzepowy wykorzystywany w kardiologii. Wydawany jest na receptę i występuje w postaci roztworu do wstrzykiwań w dawkach: 20 mg/0,2 ml, 40 mg/0,4 ml, 60 mg/0,6 ml, 80 mg/0,8 ml, mg/1 ml. Substancją czynną leku jest enoksaparyna sodowa - heparyna, która charakteryzuje się małą masą cząsteczkową.
Może być konieczna zmiana dawkowania patrz punkt 2. Wstrzyknięcie podskórne sc. Enoksaparynę podaje się we wstrzyknięciach podskórnych w celu zapobiegania żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej, w leczeniu zakrzepicy żył głębokich, w leczeniu niestabilnej dławicy piersiowej oraz zawału serca bez załamka Q i w leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST.
Wstrzyknięcie dożylne iv. W leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, leczenie należy rozpocząć pojedynczym szybkim wstrzyknięciem dożylnym, po którym natychmiast następuje wstrzyknięcie podskórne. Wstrzyknięcie do linii tętniczej krążenia pozaustrojowego W celu zapobiegania tworzeniu się pozaustrojowych skrzepów podczas hemodializy, enoksaparynę podaje się we wstrzyknięciach do linii tętniczej krążenia pozaustrojowego.
Technika wstrzyknięcia podskórnego Wstrzyknięcie najlepiej wykonać wtedy, gdy pacjent znajduje się w pozycji leżącej. Enoksaparynę podaje się w głębokich wstrzyknięciach podskórnych. Lek należy podawać na przemian w lewą lub prawą stosować lub tylno-boczną część powłok brzusznych.
Ampułko-strzykawka przeznaczona jest wyłącznie do jednorazowego użytku. W przypadku ampułko-strzykawek 20 mg i 40 mg nie należy usuwać banieczki powietrza ze strzykawki przed wstrzyknięciem, gdyż może to spowodować zmniejszenie podanej dawki. Całą długość igły należy wprowadzić pionowo w fałd skóry powstały po uchwyceniu jej kciukiem i palcem wskazującym.
Nie należy uwalniać fałdu neoparin przed zakończeniem wstrzykiwania. Po podaniu leku nie należy pocierać miejsca wstrzyknięcia. Sprzedaż produktu nastąpi jak z odpłatnością podaną na recepcie i zgodnie z obwiązującym w dniu sprzedaży Obwieszczeniem Ministra Zdrowia. Biocanto Poradniki.
Dostawa już w 24h. Darmowy odbiór w aptekach.
Neoparin zastrzyki cena
Zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej, szczególnie u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym ortopedycznym, zabiegom w chirurgii ogólnej i onkologicznej. Leczenie zakrzepicy żył głębokich powikłanej bądź niepowikłanej zatorowością płucną. Leczenie niestabilnej dławicy piersiowej oraz zawału serca bez załamka Q, w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym ASA.
Zapobieganie tworzeniu się skrzepów w krążeniu pozaustrojowym podczas hemodializy. Zapytaj farmaceutę. Opis Zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej, szczególnie u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym ortopedycznym, zabiegom w chirurgii ogólnej i onkologicznej. Działanie Lek przeciwzakrzepowy.
Enoksaparyna jest heparyną drobnocząsteczkową o średniej masie cząsteczkowej wynoszącej ok. Wykazuje dużą aktywność przeciw czynnikowi Xa krzepnięcia krwi anty-Xa i małą aktywność przeciw czynnikowi IIa anty-IIa lub przeciwtrombinową. Poza aktywnością anty-Xa i anty-IIa, dodatkowe właściwości przeciwzakrzepowe i przeciwzapalne obejmują zależne od ATIII zahamowanie innych czynników krzepnięcia, takich jak czynnik VIIa, indukcję uwalniania endogennego inhibitora zależnej od czynnika tkankowego drogi krzepnięcia TFPIjak również zmniejszenie uwalniania czynnika von Willebranda vWF ze śródbłonka naczyniowego do krwioobiegu.
W przypadku stosowania w profilaktyce enoksaparyna sodowa nie wpływa w istotny sposób na wartość aPTT. W przypadku stosowania w dawkach terapeutycznych wartość aPTT może ulec wydłużeniu o 1,2 razy w stosunku do czasu kontrolnego przy maksymalnej aktywności.