Dziecko nie akceptuje nowego partnera
Nie wyszło, trzeba się z tym pogodzić, iść dalej. Niewykluczone, że z nowym partnerem u boku. Jak najbardziej da się odnaleźć miłość po tak bolesnych przejściach, jest jednak coś, co może poważnie przeszkodzić w układaniu sobie życia od początku. A raczej — ktoś. Bo choć poprzedni związek staje się przeszłością, to dzieci rozwiedzionych rodziców wciąż istnieją.
I muszą stawić czoła nowej rzeczywistości. Tej, w której mama idzie swoją drogą, a tata swoją, w dodatku z jakimiś obcymi ludźmi, nie wiadomo dlaczego i po co. I to właśnie często jest głównym problemem przy wchodzeniu w kolejny związek. Własny potomek jest temu bardzo przeciwny, niekiedy tak bardzo, że rodzic staje przed wyborem: miłość czy dziecko.
Ale czy to w ogóle powinno być kwestią takiego wyboru? Nie jest łatwo pozbierać się po rozwodzie, bo takie rozstania bywają wyjątkowo paskudne. Ciągnie się to za człowiekiem, niektórzy bez profesjonalnej terapii w ogóle nie byliby zdolni stanąć na nogi.
Co zrobić, gdy dziecko nie lubi twojego partnera? Dominika Stanisławska opieka nad dzieckiem rozwód Rozwód rodziców to nie zawsze ulga dla każdego. Często cierpi na tym dziecko, bo nie rozumie złożonych relacji między ludźmi. Najtrudniej może być wtedy, kiedy rodzice się rozstali, ale oboje bardzo angażowali się w wychowywanie.
Ale gdy uda się już otrząsnąć z koszmarnych wspomnień, wraca pragnienie bliskości. Sprawa się jednak komplikuje, gdy są małe dzieci. Bo dla nich rozwód rodziców to taka sama trauma, a nawet i większa. Kiedy rodzina definitywnie się rozpada, dla dzieci to straszna tragedia.
Pomijając skrajnie patologiczne przypadki, gdzie rozstanie rzeczywiście przynosi ulgę i wyraźną poprawę jakości życia, wyprowadzka mamy bądź taty jest ciosem, z którego przez długie lata nie można się otrząsnąć. Z dorosłym dzieckiem zwykle da się sensownie pogadać, zresztą ono ma już swoje życie, też się ze swoich uczuciowych wyborów nie tłumaczy, można oczekiwać wyrozumiałości.
Ale dziecko, które jeszcze z rodzicami mieszka?
Kiedy partner nie akceptuje twoich dzieci
No, tu z wyrozumiałością jest zdecydowanie gorzej. W dziecku rodzi się bunt, bo niemal zawsze ma ono nadzieję, że biologiczni rodzice się zejdą, będzie jak dawniej, i pewnie tak by się stało, gdyby nie ci intruzi. Ktoś trzeci psuje to wszystko. Więc i trudno się dziwić niechęci. Ciężko zrezygnować z osobistego szczęścia mimo wielkiej miłości do dziecka, dlatego wielu dorosłych próbuje jakoś te dwie sfery pogodzić.
Zła wiadomość: jednej skutecznej recepty na taki problem nie ma. Sytuacja dziecka po rozwodzie rodziców jest trudna, ale kolejne wyzwania mogą pojawić się także w partnera, gdy w życiu pojawia się nowy partner lub partnerka rodzica. W jaki sposób możesz pomóc dziecku odnaleźć się w nowej sytuacji?
Co zrobić, aby nie urazić uczuć dziecka? Kiedy nie powinno się przedstawiać dzieciom nowego partnera? Rozstanie rodziców potrafi wywrócić dotychczasowe życie dzieci do góry nogami, dlatego tak ważne jest odpowiednie podejście dorosłych. Pozwoli ono dziecku zdecydowanie łagodniej przejść ten burzliwy czas.
Rozwód a opieka nad dzieckiem, nowy dziecko któregoś z rodziców, złość, zazdrość i brak akceptacji to tylko niektóre z zagadnień, które trzeba przepracować. W osobnym artykule znajdziesz więcej konkretnych informacji na temat nowej sytuacji dziecka po rozwodzie i tego, w jaki sposób możesz pomóc mu przez to wszystko przejść.
Rozmowy, spotkania i opieka nad dzieckiem po rozwodzie mogą świeżo po rozstaniu obfitować jeszcze w bardzo wiele reakcji emocjonalnych ze strony dzieci. Dorośli powinni uszanować ich uczucia, jak najwięcej spokojnie o nich rozmawiać i przeczekać ten trudny czas. W wielu przypadkach wskazane będą także wizyty w gabinecie psychologa.
Dużo zależy tu jednak od sytuacji i wieku dziecka, niemniej jednak dobry psycholog dziecięcy pomoże rodzicom lepiej zrozumieć swoje pociechy i zmniejszyć przeżywane przez nie trudności. Decydując się na takie wizyty w SUPER-ego dbasz też o to, aby wasze relacje układały się jak najlepiej, mimo życiowych przeszkód.
A gdy już nauczysz się jak rozmawiać z dziećmi o rozwodziez biegiem czasu przyjdzie pora na kolejne wyzwania. Do sytuacji, która może wywołać duży stres zarówno u rodziców, jak i u dzieci jest pojawienie się nowego partnera mamy nie taty. Nie ma tutaj określonych sztywno reguł, którymi należy się kierować.
Każdy człowiek ma inny charakter i niepowtarzalną osobowość, więc na wiele sytuacji może reagować inaczej, dlatego do tematu należy podejść ostrożnie. Po pierwsze trzeba uświadomić sobie, nowego wprowadzenie w życie dziecka nowej osoby może wywołać u niego dużą niechęć spowodowaną np. Wyraźny protest i niezgoda na akceptuje sytuację może manifestować się u dzieci atakami histerii, problemami ze snem, lękiem, a także problemami z koncentracją w szkole.
Jak rozmawiać z nastolatkiem o nowym partnerze
Dziecko nie akceptuje nowego partnera w momencie, gdy wyklucza go ze wspólnych aktywności, ignoruje lub odnosi się do niego z wyraźną niechęcią. Twój nowy partner ignoruje Twoje dzieci.
Co więcej, niechętnie przychodzi do Twojego domu, a jeśli widzi Twoje dzieci, atmosfera spotkania jest raczej napięta. Partner się również, gdy stawiasz swoje dzieci na pierwszym miejscu. Chociaż te sygnały mogą być początkowo subtelne, z pewnością w pewnym momencie zaczniesz je zauważać.
Jeśli pozwolisz, aby tego rodzaju sytuacja trwała nadal, nie rozwiązując jej, narazi to na szwank wszelkie przyszłe plany, jakie masz z nowym partnerem. Nie wspominając o konsekwencjach dla Twoich dzieci i konieczności dzielenia się swoją uwagą z inną osobą, która je odrzuca, a która być może w pewnym momencie z nimi zamieszka.
Dziecko nie akceptuje mojego partnera - Poradnia CO tam?
Dlatego ważne jest, aby wyjaśnić tę sprawę. Po pierwsze, dla dobra Twoich pociech. Po drugie, dla Ciebie i Twojego partnera, abyście mogli dostosować swój związek do takiego, jakiego oboje naprawdę pragniecie. Oto kilka strategii, jak to osiągnąć. Jeśli Twój partner nie skomentował bezpośrednio swojego dyskomfortu związanego z Twoimi dziećmi, przejmij inicjatywę i rozpocznij rozmowę.
Możliwe, że jego nieprzyjemne uczucia wynikają z tego, że nie zna zbyt dobrze Twoich maluchów, a może spotkał się z nimi w niesprzyjającym momencie. Alternatywnie, być może po prostu nie ma ich na liście jego priorytetów. Chociaż jest całkowicie dopuszczalne, aby ktoś nie lubił dzieci, a dokładniej w tym przypadku Twoich dzieci, T wój partner musi zrozumieć, że Twoja rezygnacja z nich nie jest opcją.
To, czy zdecyduje się zaakceptować Twoje dzieci, czy nie, zależy od niego, ale musi on uporządkować własne priorytety i powiedzieć Ci o swojej decyzji. To także trudna sytuacja dla Twoich dzieci, zwłaszcza jeśli są małe. Są dzieci ekstrawertyczne i introwertyczne. Dużo zależy też od wieku dziecka i jego dojrzałości emocjonalnej, a także od bagażu wcześniejszych doświadczeń, które dziecko zdążyło zebrać.
Nie próbuj od razu zastępować dziecku ojca lub matki, nie wchodź w tę rolę — zwłaszcza, gdy drugi rodzic nadal jest obecny w życiu dziecka.
Syn nie akceptuje mojego partnera
Nie staraj się za bardzo — dziecko wyczuje, że w takim zachowaniu jest coś nie tak i będzie trzymało coraz większy dystans. Staraj się poznać dziecko, korzystaj z pomocy rodziców dziecka i nigdy nie wyrażaj się źle o eks Twojego obecnego partnera. Dziecko może odebrać to jako zdradę i nielojalność i zapałać głęboką niechęcią w Twoją stronę, w zastępstwie i w obronie nieobecnego rodzica.
Pierwsze partnera warto odbywać na neutralnym terenieidealnie jeśli to początkowe odbędzie się w towarzystwie obojga rodziców i przy pełnej akceptacji nowego związku ze strony drugiego z rodziców. Nie stawiaj dziecka przed faktem dokonanym. Dziecko jest ważną częścią życia Twojego partnera i ukrywanie przed nim Twojej obecności aż do momentu, w którym sytuacja stanie się na tyle poważna, że zaczniecie rozważać z partnerem wspólne zamieszkanie.
Dziecko nie potrzebuje kolejnej rewolucji w swoim życiu, wywrócenia tego, co zna i co uważa za bezpieczne. Potrzebuje czasu dla siebie, by zrozumieć nową sytuację, nawiązać więź i móc się dostosować do zmian. Jeśli w życiu dziecka nadal obecni są mama i tata lub jeśli nieobecność jednego z rodziców związana jest ze śmiercią, dziecko było z nieobecnym rodzicem silnie związane i ciągle jeszcze bardzo mocno przeżywa jego nieobecność — należy to uszanować.
Dziecko ma swoje własne emocje, uczucia i zbudowane więzi. Nie zapomni o tym z dnia na dzień. A brak poszanowania do drugiego z biologicznych rodziców może sprawić, że dziecko będzie odczuwało do Ciebie, jako osoby obcej, która dopiero chce wejść w daną rodzinę i zacząć budować coś wspólnego, niechęć. W skrajnych sytuacjach może nawet zacząć traktować Cię jako wroga — w końcu każdy, kto źle odnosi się do jego rodziny, jego mamy lub taty, dziecko kimś złym i kimś, kto powinien zniknąć z życia.
Szacunek do nie z rodziców dziecka nie zawsze przychodzi łatwo. W takich sytuacjach akceptuje trzeba wyprostować wiele spraw, poradzić sobie z własnymi emocjami i uczuciami. W końcu świat wcale nie jest idealnym miejscem — nie zawsze partnerzy rozstają się w zgodzie. Czasami bywa też tak, że nowy partner danego rodzica jest też jedną z wielu przyczyn rozstania, co też sprawia, że sytuacja dla wszystkich robi się trudna.
W takim przypadku warto jednak pamiętać, że dobro dziecka jest najważniejsze i należy zrobić wszystko, by czuło się bezpieczne, kochane i akceptowane. Dziecko powinno zobaczyć, że nowy partner rodzica nie jest dla nikogo zagrożeniem, nie jest osobą, która sprawi, że dziecko przestanie być ważne. To osoba, która dobrze życzy dziecku i ma stać się częścią rodziny.
To bardzo ważne, by dziecko to zrozumiało. Łatwo jest obwinić dziecko — zwłaszcza, gdy nowego się negatywne emocje, gdy pierwsze spotkanie nie pójdzie tak, jak się to planowało. Miłości i zaufania nie da się zdobyć z dnia na dzień. Nie możemy pozwolić, aby kaprys dziecka sprawił, że zrezygnujemy z szansy na szczęście.
Czasami warto powiedzieć wyraźnie, że czujemy się zranieni przez zachowanie naszych dzieci i że muszą odnosić się z szacunkiem do innych osób, nawet jeżeli nie są mamą albo tatą, nawet jeżeli są zazdrosne o uwagę. Wychowanie nie polega na zrównywaniu swojej pozycji z pozycją dzieci.
Dziecko nie może decydować o życiu rodziny i jej członków.
Można zapytać dziecko, jak czuje się z faktem, że mama czy tata się z kimś spotyka i pomóc im przejść przez ten trudny okres, ale dziecko nie może podkopywać relacji rodzica z nowym partnerem. Każdy z nas ma obowiązek zajęcia się samym sobą — musimy o siebie dbać fizycznie i psychiczniespełniać swoje marzenia i cieszyć się życiem.
Inaczej nie będziemy w stanie być silni dla tych, którzy nas potrzebują. Grupa psychologów, terapeutów, a także coach i psychiatra, którzy skoncentrowani są, na pomocy w rozwiązywaniu problemów i poszukiwaniu komfortu w życiu ludzi poszukujących profesjonalnej pomocy. Poradnia psychologiczna - godziny pracy: pon-pt sobota Warszawa Centrum.
Warszawa Chmielna28A m 1a, 2, 4 tel: tel: